Kilka domów dalej mieszka Pani Sołtys z którą niestety nie udało nam się porozmawiać, ponieważ jej nie zastaliśmy. Nic straconego.

Udało się nam podejść kobietę na tyle, że nie oberwaliśmy kijem po plecach, a nawet usłyszeliśmy słowo "dziękuję"

Psiaka przenieśliśmy do tej dobrej budy. Niestety nie był do nas przyjaźnie nastawiony i ciągle usiłował złapać za łydkę Musieliśmy użyć chwytaka by unieruchomić jego głowę. Przy szyi miał upięty kawałek łańcucha niepasujący do reszty, a do tego jakieś kawałki materiałów i sznurków. Z pomocą noża udało się odciąć zbędny balast.

Pani jest przygłucha. Musieliśmy krzyczeć by się z nią porozumieć. Były momenty, że podnosiła głos, więc zamiast skupiać się na psie musieliśmy uspakajać kobietę i trzymać na wodzy własne nerwy, żeby móc skończyć poprawę warunków. W końcu udało się zrobić to co chcieliśmy. Piesek dostał nową obrożę, ma ciepłą budę, dostał wodę i jedzenie. Zostawiliśmy także worek karmy i dwie zgrzewki pasztecików Butcher'sa, które psiak przy nas jadł ze smakiem.

Jedyna nadzieja w Pani Sołtys, by kontrolowała warunki i nie dopuściła do tego, żeby psiak został przeniesiony pod stertę tych eternitów.

Na rekontrolę wybieramy się za tydzień. Wtedy podrzucimy kolejną porcję karmy.

Dziękujemy Pani Annie R., która przeprowadzała z nami tę interwencję!